بچه ها هم سر کلاس این دبیره محترم!!! دو کتابه میومدن یعنی علاوه بر کتاب خودشون یک کتاب دیگه هم میوردن.

روز امتحان وقتی کتابا جمع شد همه شروع کردیم به جواب دادن.

یکی از بچه ها به نام خانم ن. ن. زیر برگه اش کتاب باز کرده بود. معلممون هم دیدش و آروم رفت بالای سرش. این دوست ما هم چند ثانیه ای دیر متوجه شد و کتاب رو بست. دبیرمون بهش گفت: اون کتاب چیه زیر دستت؟

دوستم هم با کمال پررویی برگش رو داد بالا و بعد با حالت تعجب گفت:

 اااااااااااااا خانم چه جالب! کتاب جغرافیاست!

سر کلاس از هر چی صحبت می کرد به جز درسش!

یه روز اومد سر کلاس گفت: بچه ها شنیدم یکی از دو کلاس سوم راهنمایی منو به عنوان بهترین دبیر انتخاب کرده

منم که اصلا از این دبیره دل خوشی نداشتم دستم رو کردم بالا و گفتم: مطمئنا کلاس ما نبوده!

خلاصه هرکس مسئولیت یه چیز رو قبول کرد:تمام سین های سفره هفت سین+ آینه+ قرآن+ هندوونه+...

آخرین جلسه زبان( تقریبا ۲ هفته مونده به عید!!!) صندلی ها رو کنار زدیم و با دبیرمون نشستیم پای سفره و شروع کردیم به هندوونه خوردن! همچین ملچ مولوچ می کردیم که انگار داریم جیگر لاک پشت ( پرسی ۶۰۰۰۰ تومن) می خوریم.

که یک دفعه نمی دونم کودوم خیر و خوشی ندیده ای به دفتر اطلاع داد و مدیر مدرسه همراه بادی گاردهاش ریختن توی کلاس! ماها که اصلا جرات جیک زدن نداشتیم که دیدیم دبیر زبانمون با کمال پررویی به مدیرمون گفت: هندوونش خیلی خوشمزه است شما نمی خورید؟! 

این خاطره هم سر کلاس دبیر فیزیک سال اولمونه

اسم دبیرمون آرش بود.اون سال هم تازه اهنگ آرش بهت میگم دوست دارم اومده بود.دبیرا جلسه داشتن و دیرتر اومدن سرکلاس ما هم طبق معمول مشغول برگزاری مراسم پایکوبی شدیم. این دفعه خیالمون راحت بود همه تو جلسه ان و کسی نمیاد کسی رو کشیک نذاشتیم.یکی از بچه ها پشتش به در بود و داشت میخوند که دبیرمون آروم درو باز کرد هرچی شکلک و ادا اطوار بود درآوردیم نفهمید و به این قسمت آهنگ رسید: آررررررررررررررررررررررش بهت میگم  دوست دارم . دبیرمون سرخ شده بود فکر کنم خنده شم گرفت به روی خودش نیاورد. خلاصه دوستمو از کلاس کرد بیرون و گفت : چند روز پیش شبکه چهار یه مستند از میمونهای آفریقایی داشت که از بوی یک گیاه مست میشدن و حرکات شما رو انجام میدادن

یه روز حدود ۱۰ نفر روی سکویی که جای معلم بود سر  هم ریختیم و می خواستیم عکس بگیریم.( این سکو کنار پنجره بود و اونور پنجره یه دیوار بلند بود!نه درختی بود نه گیاهی!) یه دفعه در باز شد و ماها سریع عکس العمل نشون دادیم. دوباره همه ریخیتیم سر هم که عکس بگیریم که باز در باز شد و یکی دیگه از بچه ها اومد تو. دوباره اومدیم عکس بگیریم گفتیم: آقا جون ایندفعه در باز شد همونجوری وایسید تا این عکس رو بگیریم بره پی کارش.

ایندفعه که در باز شد ماها هیچ کدوم به هم نریختیم و همونجوری بودیم که دیدیم همه دارن بهمون علامت میدن! سرمون رو که برگردوندیم دیدیم ناظممونه! نه راه پیش بود نه راه پس!

بهمون گفت دارید چی می کنید؟

منم گفتم: هیچی خانم داریم از پنجره پرنده ها رو تماشامی کنیم! 

طبق سنت نیاکانمون( بچه های سالهای قبل) همیشه یک نفر رو مامور میزاشتیم که اگه آسمون ابری شد!!! یه خبر به ماها بده.

هرکسی توی این مراسم سنتی و هیجان انگیز نقشی داشت. مثلاخانم س(شرمنده اسم ها مخفف گفته می شود!)نقش سرپرست گروه رقصندگان، خانم ش کمک رقصنده، بنده تنبک زن، خانم ن خواننده، خانم ر کشیک باشی( همون مامور) و خلاصه هر کس مسئولیتی در این امر خطرناک بر عهده داشت!

یه روز طبق معمول زنگ تفریح که خورد همه توی کلاس به حالت آماده باش دراومدند و شروع کردند!

یه دفعه کشیک باشی گفت :بچه ها! ناظم اومد!

ناظممون اومد و یه نگاهی به هممون کرد ( قبل از اینکه بیاد همه ما مثل آدم نشسته بودیم و هرکس داشت کتاب جلوی روش رو می خووند)! و گفت:عروسی ننه ی کدومتونه؟!

کلاس دوم دبیرستان بودیم از ساعت 1 تا 4 جغرافیا داشتیم. فکرشو کنین از 7 صبح مدرسه باشی و کلی درسای سخت اونوقت بخوای سر کلاس جغرافیا هم بشینی.

برای ماها هم که مثلا فرزانگانی بودیم خب یه ذره سخت بود.

از اون موقع به بعد همه ما سر کلاس جغرافیا چنجه(ترجمه: همون تخمه آفتابگردان) می خوردیم.

این دبیر بیچارمون هم که فکر می کرد ماها همه کشته مرده جغرافیاییم هی توضیح می داد و ما با چنجه ها حال می کردیم!

یه مسئله روی تابلو نوشت و رفت نشست پشت میز منتظر جواب بود که زلزله شروع شد.میتونید تصور کنید که فاصله ی چند متری میزش تا درو با دو قدم طی کرد در واقع میتونم بگم پرواز کرد

و داد زد بچه ها برید بیرون رنگش عین گچ دیوار سفید شده بود شاید باورتون نشه اما من از حرکت اون بیشتر از زلزله ترسیدم